Waarom mijn sensualiteit verdween toen ik moeder werd.

Toen ik in 2015 mama werd, was mijn seksualiteit bevroren. Ik deed het nog om mijn partner te plezieren, maar zelf vond ik er niet veel aan.

De ene moment had mijn kind mijn lichaam nodig om te drinken of troost te zoeken, het andere moment had mijn partner mijn lichaam nodig om zich gekoesterd en bemind te voelen.
En ik, ik had slaaptekort, pijnlijke borsten en tepels en een lichaam dat nog herstellende was en (nog) niet afgestemd was op ontvangen.
Naast het lichamelijke kwam er met het mama-zijn ook best wel wat emotionele stukken naar boven. Pijn-stukken van toen ik zelf baby was, stukken die ik al eens had aangekeken en die nu vanuit een heel ander oogpunt naar boven kwamen.

Ik vond mama worden en minnares zijn een combinatie waar mijn hoofd op knetterde.

Na een hele tijd thuis, begon mijn werk weer en zette ik mijn kind van 8u30 tot 17u af bij de crèche, wat zo tegen mijn gevoel indruiste, maar wat zo hoorde. Ik volgde. Ik zou het kunnen. Ik zou alles kunnen combineren. Ik kon én mama én minnares én vrouw én goede werknemer én vriendin én dochter én zus én én én zijn.

Tuurlijk dat mijn seksualiteit bevroor. Ik ging helemaal in overlevingstoestand. Helemaal in mijn hoofd.
Mijn schouders zaten knoertvol spanning, ik had regelmatige migraine, mijn nek voelde 's ochtends stijf aan, ik had last tussen mijn schouders (ik ademde amper voorbij mijn middenrif) en ik, ik ging door.
Tot ik op een ochtend wou opstaan en rechtdoor wou lopen en dat me niet meer lukte.
Mijn lichaam volgde niet meer naar waar mijn hoofd wou lopen.

Mijn 2de burn-out was een feit.

En in die burn-out bleef ik doorgaan. Ik deed de redactie van het boek van een dierbare wijze zuster, ik nam alles van de huishoudelijke taken op mij, ...

Want ik voelde me gefaald, ookal wist ik van niet, ookal wist ik dat het absurd was wat ik allemaal van mezelf verwachtte, toch voelde het zo.

Herkenbaar?

Ondertussen zijn we 11 jaar verder.
In die tussentijd heb ik mij 7 jaren ondergedompeld in een heerlijk vrouwenbad en heb ik de VZW Vrouwencirkels laten ontkiemen en in andere liefdevolle handen overgedragen. Ik heb mij verdiept in mijn eigen seksualiteit, ik ben mijn eigen minnares geworden, mijn partner en ik hebben elkaar in alle liefde losgelaten en zijn samen papa en mama voor onze zoon, ik blijf onderweg om mezelf zo vol mogelijk te voelen, zodat ik vanuit die volheid in verbinding mag gaan en niet vanuit leegte. Ondertussen neem ik mensen mee in de kracht van intimiteit: in het vertragen, voelen, zakken & landen in ons bekken, blijven bij het warme gevoel dat daar zachtjes aan ontwaakt of bij het vuur dat zachter gaat branden zodat het je niet meer opbrandt, ... Ondertussen is die zalige zoon van ons 11 jaar, ik voel dat ik mijn eigen sensualiteit hervonden heb, hoe ik aanwezig kan blijven in mijn bekken in verbinding met hem (wat nodig is, want die emoties van hem vragen best om een stevige regularisatie bij mezelf) & de ander. De vele rollen die ik opneem zijn uitnodigingen om alsmaar dichter bij mezelf te komen en blijven.
En meer en meer besef, voel en ervaar ik: Verbonden intimiteit me de ander, die begint bij mezelf.